رباعی/دوبیتی

___________________________________101کاملی تو جان پسر، پس معما طرح نکنکار ذهن است،این کلاف،بِهِل، شرح نکندل سپید و فارغ است زین رنگ و بویبی غش و غل،مآمن اوست،جرح نکن____________________________________100روزی گذرم افتاد بر گذرماز من گله ای و زد به سرمعبرت بگیر از من،تجربه امتا کی بمانی و نالان،دربه درم___________________________________ 99اگر اَنا باشی، جهان آینه استمحو شوی و فنا،گنجینه استآیینه بهر وجود است نه عدمچاره غرق و تَن ،هزینه است___________________________________98عجایب خلقتی دیدم درین دهربرای یکی مِهر و بهر دیگری زهرخاک پایت شوم،قربان تو را مناین چه بودا، جمع سرگین و گُهر__________________________________97اسرار ازل دانم و لب فرو بندمقولیست بدادم و بدان پایبندمگرچه نفس میل به افشا دارد،منفاش نسازم و چارمیخش بندم__________________________________96دانی که چرا رفیقان همه نامردند تو نالاناین سیلی روزگار است ،نه زخم سنان آنانتا روزی به خود آیی و خدای گیری ،رفیقگرنه تو نیز نامردی رفقات مَردند و جانان________________________________95پدر مرا درسی بداد بی نطق و کلامرفیق خودت باش نه غیر،خوش مرامبا همه بساز و خادم باش و مهربانرفیق، تنها خداست و خدا، والسلام_______________________________94مرگ و خدا و دین و جهان آخرتخط قرمز است و گناه و مغفرتما شیر بیشه آتشیم و ز نسل آبشیرجه زنانیم به ناری بالامعرفت_______________________________93گر دنیا دار نسبت هاستشک کنی یا تردید،رواستهر چیز به نسبت است،شایددنیای دگر نباشد و برهواست___________________________________92گویند مرگ پُلیست و یا گذریا پنجره ایست بر رهگذراینجا دار فانیست و آنجا بقامرگ فراقست،زِین تُرَّهات،برگذر_______________